CodeMap 1.5.0

Najważniejsze / Highlights: korpus referencyjny — krawędzie importów CodeMap zgodne w 100 % z esbuildem, grimp i go list na 6 prawdziwych repozytoriach (zadanie CI), precyzyjniejsze reguły Inspect (duplikaty jako ciągłe bloki, pliki generowane, hub), 780 testów; sprzężenie zmian z historii git i reguła ukrytej zależności, trend zdrowia w czasie (CLI --history i wykres w aplikacji), macierz zależności pakietów monorepo z cyklami, CODEOWNERS a rzeczywista własność, podatne zależności z OSV.dev (z plików blokad, na żądanie); pytania o mapę językiem naturalnym bez modelu, szkielety testów wg konwencji projektu, agent z narzędziami dla WebLLM, asystent przeglądu PR (model lokalny) i widok przed / po.

Dowód, że mapa mówi prawdę (faza 9): korpus referencyjny 6 repozytoriów zgodny w 100 % z esbuildem, grimp i go list,
precyzyjniejsze reguły Inspect, dług i 35 modułów z testami (780 testów); analiza, której nie ma konkurencja w
przeglądarce (faza 10): sprzężenie zmian, trend zdrowia, macierz zależności, CODEOWNERS a git, podatne zależności z
OSV.dev; AI dalej lokalnie (faza 11): pytania o mapę bez modelu, szkielety testów, agent dla WebLLM, asystent przeglądu
PR i widok przed / po — docs/ROADMAP.md.

Dodane — Faza 9 (dowód, że mapa mówi prawdę)

• Korpus referencyjny (tools/corpus.mjs, npm run corpus): sześć repozytoriów z galerii przypiętych do wydań
  (Express 5.2.1, Preact 10.29.8, ky 2.1.0, petite-vue 0.4.1, Flask 3.1.3, Gin 1.12.0) — krawędzie importów z CLI
  CodeMap porównane z wyrocznią ekosystemu: esbuild (metafile, resolver z tsconfig i package.json), grimp (graf
  modułów Pythona, jak import-linter) i go list -json (Go, poziom pakietów). Precyzja i kompletność per
  repozytorium, lista rozbieżności, --json, tabela w podsumowaniu CI; nowe zadanie CI corpus z progiem 97 % i
  --require-all (pominięta wyrocznia = błąd). Wynik lokalnie: 5/5 repozytoriów 100 % / 100 % (273 krawędzie).
• Krawędzie typeOnly: import type / export type … from (TypeScript) oznaczone na krawędzi (zapis mapy i
  wczytanie zachowują flagę); zwykły import tej samej pary plików ją zdejmuje. Korpus porównuje je z esbuildem
  uczciwie (esbuild usuwa import type z definicji).
• Próg regresji benchmarku: tools/bench.mjs --baseline poprzedni.json --tolerance 1.5 — regres, gdy wczytanie
  albo najlepsza klatka jest wolniejsza niż 1,5× poprzedniego wyniku i o więcej niż 500 ms / 10 ms (szum runnera: ±8 %
  wczytania, 1–5 ms klatki); w CI punktem odniesienia jest artefakt bench ostatniego zielonego przebiegu main,
  porównanie trafia do podsumowania.

Dodane — testy (faza 9)

• Testy dla 35 wcześniej nieprzetestowanych modułów (755 testów w repozytorium, 43 na serwerze): wczytywanie archiwów
  ZIP / TAR / GZ i PDF zbudowanych w teście, hosty repozytoriów, deep-linki, porównanie schematów, nakładki, magazyn,
  synchronizacja offline (409 / 507), logowanie, i18n, języki, fizyka, symbole na atrapie drzewa składni, runner, mapa
  myśli, ChatBot (escapowanie HTML), dostawcy AI / Ollama / WebLLM na podstawionym fetch, tryb na żywo, nawigacja; CLI
  (odmiana liczebników, SARIF, raport, fsload, gitdir, przegląd PR na tymczasowym repozytorium); serwer (konto, blokada
  logowania, reset, sync, Sejf, bloby). Wspólny test/minidom.mjs dla testów UI. Pliki kodu z testami: 38 % → 63 %.

Zmienione — precyzja reguł Inspect (fałszywe alarmy z analizy samego CodeMap)

• Duplikaty = ciągłe bloki: para plików tylko z ciągłym wspólnym blokiem ≥ 50 tokenów (odciski winnowing z
  pozycjami, wyrównanie po przekątnej — jak jscpd), a nie suma rozsianych wspólnych idiomów; opis „tokeny: N,
  bloki: K". Tylko kod: dokumenty (README i jego tłumaczenie), konfiguracje, dane i pliki generowane odpadają.
  Na repozytorium CodeMap: 78 par → 28, każda z prawdziwym blokiem.
• Pliki generowane (Metrics.isGenerated): lockfile albo znacznik w nagłówku (@generated, DO NOT EDIT,
  auto-generated, GENEROWANE) — poza regułą „ogromny plik" i duplikatami.
• „God" = hub: duży stopień i jednocześnie fan-in ≥ 3 oraz fan-out ≥ 3 (hub-like modularization); plik
  wejściowy z samym fan-out (index.html) to „fan-out", a pomocnik testów z samym fan-in nie jest zgłaszany.
• Ryzyko: innerHTML = '' (czyszczenie elementu) i porównania nie liczą się jako wstawianie HTML.
• Cykle bez dokumentacji: linki README.md ↔ README.pl.md to nawigacja, nie cykl zależności (także noCycles).
• Wynik zdrowia CodeMap: 45 → 53 bez zmian w kodzie aplikacji (same poprawki reguł; test/inspect.test.mjs).

Zmienione — dług z własnej analizy (faza 9)

• Puste catch: 229 miejsc → 0 — ok. 40 dostało prawdziwą obsługę (console.warn('[CodeMap] …') albo istniejący
  komunikat: odzyskiwanie transakcji i usuwanie plików w Sejfie, synchronizacja, czyszczenie danych, autozapis sesji,
  samouczek, menu VS Code, utrata kontekstu WebGL, błąd pojedynczej reguły Inspect), ok. 60 — wspólne pomocniki
  (CM.util.lsSet / lsDel / lsJSON zamiast ~35 kopii try/catch wokół localStorage, quiet(), soft(), errBody()…),
  reszta — krótkie uzasadnienie, dlaczego zignorowanie jest poprawne. Reguła „puste catch" liczy już tylko kod (bez
  treści napisów i komentarzy — catch {} w fixture czy opisie reguły to nie kod).
• Zduplikowane bloki → wspólne funkcje: geometria łączników mapy myśli (CM.MindMapLayout.anchorDirs/anchorPoint/ eachConnector/connectorSvg/cardBounds — eksport SVG bajt w bajt taki sam na 8976 przypadkach), szkielet paneli
  Ustawień i Sejfu (CM.Settings.kit), kolory i widoczność krawędzi renderera (canvas i WebGL), CM.Renderer.fitPoints,
  CM.util.matchPath / matchNode (agent, doktor, git, testy, ai-bridge), CM.UIKit.barRow, pomocniki wczytywania
  (A.isMapFile, A.loadError, A.needProject), sendRowBlob / deleteRowBlob na serwerze; smoke webview VS Code
  używa tools/cdp.mjs zamiast własnej kopii klienta CDP (serveDir rozpoznaje teraz checkout w .claude/worktrees).

Poprawione — rozbieżności znalezione korpusem

• TypeScript ESM (NodeNext): import './x.js' w źródle .ts wskazuje x.ts / x.tsx (.mjs → .mts,
  .cjs → .cts) — w ky CodeMap nie widział żadnej z 50 krawędzi.
• Python — biblioteka standardowa: import typing / import json wewnątrz pakietu to stdlib, a nie
  flask/typing.py czy flask/json/ (Python 3 nie ma importów względnych bez kropki); lokalny moduł o nazwie z
  stdlib wchodzi w grę tylko w korzeniu źródeł (katalogu bez __init__.py). Flask: precyzja 57 % → 100 %.
• Python — from . import x: krawędź do podmodułu x.py; do __init__.py pakietu tylko wtedy, gdy któraś
  nazwa jest symbolem, a nie podmodułem (jak grimp / import-linter).
• Go z go.mod: import z prefiksem ścieżki modułu → dokładny katalog pakietu (korzeń modułu też); każda inna
  ścieżka to stdlib albo zależność — dawniej encoding/json trafiał do dowolnego katalogu …/json w projekcie.
• Go — nazwy zależności zewnętrznych = ścieżka modułu jak w go.mod (github.com/gin-gonic/gin,
  golang.org/x/net, …/validator/v10) zamiast jednego zbiorczego „github"; wersje z go.mod wreszcie się łączą.

Poprawione — błędy znalezione testami

• Pliki bez rozszerzenia (LICENSE, README, CHANGELOG, AUTHORS…) były rozpoznawane jako dokumenty Word i ich
  treść nie była czytana — teraz to zwykły tekst; go.mod to konfiguracja (nie Modula), go.sum — plik blokady.
• Serwer: domyślny limit Fastify 100 znaków na parametr URL odrzucał (414) pliki Sejfu o nazwach dłuższych niż 100
  znaków, zanim trasa sprawdziła własny limit 255 — synchronizacja albumu z takim plikiem się nie udawała; limit 300.

Dodane — Faza 10 (analiza, której nie ma konkurencja w przeglądarce)

• Sprzężenie zmian (GitCore.coupling / couplingFor, jak code-maat): pary plików zmieniane w tych samych commitach
  osi czasu historii git; stopień = wspólne / średnia zmian obu plików, commity > 30 plików pomijane, progi minRevs 5,
  minShared 3, minDegree 0,3 (opcje). Liczone z gitInfo.timeline, więc działa też dla zapisanych map.
• Panel szczegółów — „Zmieniany razem z" (js/cochange.js): lista plików z paskiem stopnia i liczbą wspólnych
  commitów, oznaczenie „bez importu" (ukryta zależność), klik przechodzi do pliku, „Pokaż na mapie" podświetla grupę;
  akcja ChatBota changeCoupling {query?} (dla pliku albo najsilniejsze pary projektu).
• Trend zdrowia w czasie — codemap analyze --history N (cli/history.mjs): N commitów rozłożonych równo na
  historii pierwszego rodzica HEAD; drzewo każdego czytane wprost z .git (GitLocal.snapshot / commit / blob —
  bez checkoutu i bez binarki git), analiza jak dla folderu (te same reguły wczytywania — acceptPath w fsload.mjs,
  graf, testy ↔ kod, Inspect) bez reguł historii git i pokrycia, żeby punkty były porównywalne. Tabela z paskami w
  podsumowaniu, history w --json, sekcja w --md z największymi zmianami reguł. Na CodeMap: 44 → 55 (93 commity).
• Trend zdrowia w aplikacji (Projekt → Trend zdrowia, js/health-trend-ui.js): dla folderu wczytanego z .git
  ta sama pętla co CLI --history (wydzielona do js/health-trend.js — CM.HealthTrend.compute, wspólna dla obu),
  liczona w przeglądarce z paskiem postępu i anulowaniem (6 / 10 / 16 / 24 punkty); wykres wyniku w czasie (SVG, oś
  dopasowana do danych, opis punktu w podpowiedzi), tabela punktów i największe zmiany reguł; repozytorium z hostingu
  → podpowiedź CLI. Akcja ChatBota healthTrend {n?}; CM.HealthTrendUI.show(h) pokazuje gotowy wynik (np. z --json).
• Macierz zależności (DSM) i pakiety monorepo (js/dsm.js + js/dsm-ui.js): jednostki = pakiety z manifestów
  (package.json, Cargo.toml, go.mod, pubspec.yaml i nowo pyproject.toml; plik należy do najgłębszego pakietu; lista w
  graph.packages, zachowywana w zapisie mapy) albo foldery poziomu 1/2; kolejność po silnie spójnych składowych —
  dostawcy u góry, konsumenci niżej — więc zależności leżą pod przekątną, a komórki nad nią (czerwone) to cykle. Okno
  Projekt → Macierz zależności: wybór jednostek, klik w komórkę = pary importów + podświetlenie plików, klik w wiersz =
  pliki jednostki. Reguła Inspect „cykle między pakietami" (wysoka, także w CLI/SARIF) i akcja ChatBota dependencyMatrix.
• CODEOWNERS a własność z historii git (js/codeowners.js + js/codeowners-ui.js): plik z .github/, korzenia,
  docs/ albo .gitlab/; wzorce zgodne z dokumentacją GitHuba (zakotwiczenie, docs/* tylko pliki bezpośrednio w
  katalogu, apps/ na dowolnej głębokości, **, ostatnie dopasowanie wygrywa, reguła bez właścicieli), sekcje GitLaba
  pomijane; właściciele @login i e-mail rozwiązywani na autorów (login, część lokalna e-maila / noreply, nazwisko),
  zespoły @org/x nieoceniane. Reguły Inspect „kod bez właściciela" (jedna pozycja na folder) i „rozjazd
  CODEOWNERS z historią git"; sekcja w panelu pliku, kolorowanie „Właściciel (CODEOWNERS)", akcja ChatBota codeOwners.
• Podatne zależności (OSV.dev) (js/vulns.js + js/vulns-ui.js, CLI --osv): pliki blokad parsowane przy budowie
  grafu do graph.lockDeps (package-lock v1–v3, yarn.lock v1 i berry, Cargo.lock, poetry.lock, Pipfile.lock, go.sum —
  dokładne wersje, także przechodnie; zapis mapy je zachowuje), dla ekosystemu bez blokady — manifesty (przypięte wersje
  albo dolna granica zakresu, oznaczona); requirements.txt zachowuje teraz operator (== = przypięta). Zapytania
  querybatch (≤ 1000) + szczegóły (≤ 200, 8 naraz): ważność z bazy (GHSA) albo policzona z wektora CVSS 3.x, najmniejsza
  wersja z poprawką powyżej bieżącej. Okno najpierw pokazuje, co wyjdzie (tylko nazwy, ekosystemy, wersje), wysyła po
  kliknięciu; tabela z linkami do osv.dev (budowanymi z identyfikatora — mapa z cudzego linku nie wstrzyknie adresu),
  nakładka „Podatności", sekcja przy węźle zależności i pliku blokady, reguła Inspect „podatne zależności" (ważność
  wg najwyższej podatności, pozycja na pliku blokady / manifestu, więc SARIF ma lokalizację), akcja ChatBota
  vulnerabilities. Tabela „co opuszcza urządzenie" w README uzupełniona.
• Reguła Inspect „ukryte sprzężenie zmian": pliki kodu zmieniane razem w ≥ 50 % commitów (min. 5 wspólnych) bez
  importu w żadną stronę; bez testów (test ↔ kod zmieniają się razem z natury). Trafia też do CLI, SARIF i komentarza PR.

Dodane — Faza 11 (AI dalej lokalnie)

• Asystent przeglądu PR i porównanie przed / po (js/pr-review.js): fetchPR zachowuje łatki (GitHub patch, GitLab
  diff; 12 KB na plik, 200 KB na PR) — trzymane tylko w pamięci, poza graph.prInfo, zapisem mapy i linkami
  udostępniania. „🔍 Asystent przeglądu" w karcie PR (i akcja prAssist) otwiera rozmowę z modelem LOKALNYM (diff to
  kod — jak Doktor): nagłówek z ryzykiem, pliki od najbardziej ryzykownych z powodami (częste zmiany, złożoność, wielu
  zależnych, słabe testy, duża zmiana, autor nie zna pliku), pliki spoza mapy, recenzenci i ponumerowane fragmenty [n]
  z hunków w budżecie modelu (bez łatek — fragmenty bieżącej treści); odpowiedź w czterech sekcjach z cytatami [n].
  „⇄ Przed / po" przy zmienionym pliku: widok obok siebie z numerami linii, usunięcia i dodania sparowane.
• Agent z narzędziami także dla WebLLM (model w przeglądarce): CM.Agent.jsonChat — każdy krok to jeden obiekt JSON
  wymuszony gramatyką WebLLM (response_format ze schematem: nazwa narzędzia z enum albo "answer"), więc mały model
  nie wymyśli narzędzia ani nie przejdzie w prozę w połowie wywołania; wywołanie idzie przez ten sam toolCalls, co
  JSON w treści u Ollamy, {"tool":"answer"} staje się zwykłą odpowiedzią, a ostatni krok (limit) generuje się bez
  schematu. Pod małe okno kontekstu: 3 kroki i wyniki narzędzi przycięte do 1400 znaków (maxResult). ChatBot w trybie
  📚 z WebLLM korzysta teraz z tych samych narzędzi (wyszukiwanie w kodzie, odczyt pliku, zależności, właściciele,
  testy, hotspoty, pokazanie na mapie) co z Ollamą.
• Szkielety testów (js/testgen.js, przycisk „🧪 Szkielet testów" w sekcji Doktora hotspotów pliku bez testów, akcja
  ChatBota testSkeleton {query?} — domyślnie najbardziej ryzykowny plik bez testów): bez modelu. Framework z projektu
  (package.json najbliższy plikowi: vitest / jest / mocha / node --test, potem importy istniejących testów; pytest z
  conftest / wymagań, inaczej unittest; Go testing z tabelą przypadków; Rust #[cfg(test)] mod tests; JUnit 5 w
  src/test/java). Położenie i przyrostek wybrane głosowaniem z istniejących par test ↔ kod (obok pliku, __tests__/,
  płaski test/, lustrzane drzewo; .test.mjs dla .js zostaje, .test.jsx dopasowuje się do .jsx), import
  wyeksportowanych funkcji i klas (moduł bez eksportów — uwaga), przypadki od najbardziej złożonych funkcji z
  podpowiedzią „złożoność N — co najmniej N przypadków", przypadek błędu, gdy plik rzuca wyjątki. Okno z podświetleniem
  składni, kopiowaniem i pobraniem pliku.
• Pytania o mapę językiem naturalnym, bez modelu (js/mapquery.js): „pliki bez testów o złożoności powyżej 50 w src",
  „top 5 najczęściej zmienianych plików", „pliki autora Ala zmienione w ostatnim miesiącu", „files with more than 300
  lines in lib", „pliki nieruszane od 3 miesięcy", „hotspoty w cyklach", „podatne zależności" — warunki liczbowe (linie,
  złożoność, funkcje, zmiany, autorzy, rozmiar, fan-in/out; słowne operatory i znaki), flagi (bez testów / z testami /
  testy, hotspoty, podatne, bez właściciela, cykle, osierocone, zduplikowane, TODO), autor, okres, język, folder (tylko
  istniejący), sortowanie i limit; po polsku i angielsku, z diakrytykami i bez. ChatBot odpowiada od razu z grafu, gdy
  parser jest pewny (bez klucza API i modelu), i podświetla pliki; inne pytania idą do modelu, który ma akcję mapQuery.