Skip to content
github-actions[bot] edited this page Nov 17, 2026 · 7 revisions

Languages: English | العربية | Čeština | Deutsch | Español | فارسی | Français | हिन्दी | Bahasa Indonesia | Italiano | 日本語 | 한국어 | Nederlands | Polski | Português | Русский | Svenska | ไทย | Türkçe | Українська | Tiếng Việt | 中文


Przewodnik użytkownika

COPG-VD przepisuje odcisk urządzenia (fingerprint) oraz build tak, aby wybrane przez Ciebie aplikacje widziały Pixela zamiast Twojego prawdziwego urządzenia. Ten przewodnik prowadzi Cię od instalacji do działającej konfiguracji i przez decyzje po drodze. Opis każdego pola i wartości znajdziesz w CONFIGURATION.md; jak to działa od środka: zobacz ARCHITECTURE.md.

Instalacja

  1. Zainstaluj (flash) zip w KernelSU, APatch lub Magisk i uruchom ponownie urządzenie.
  2. Zygisk musi być aktywny (wbudowany lub ReZygisk / Zygisk Next). Użytkownicy Magisk: włączcie Zygisk.
  3. Moduł dostarcza profil Pixela, więc zaraz po ponownym uruchomieniu stos Google Play już widzi tego Pixela. Z działającym odciskiem nie potrzebujesz PlayIntegrityFix ani GooglePhotosUnlimited.

Otwórz WebUI z poziomu menedżera roota, aby sterować modułem. Użytkownicy Magisk otwierają je za pomocą KsuWebUIStandalone lub WebUI-X Portable lub KsuWebUI-SN. Wszystko można też edytować bezpośrednio w /data/adb/COPG-VD/COPG-VD.json.

Kto widzi spoof (zakres)

scope_mode decyduje, które procesy otrzymują sfałszowaną tożsamość. W trybie z zakresem tożsamość jest dostarczana per proces przez Zygisk i nie wycieka do reszty systemu poprzez globalne właściwości.

Tryb Kto dostaje spoof
playstore (domyślny) Tylko stos Play: usługi Google Play, ich niestabilny proces oraz Sklep Play.
global Całe urządzenie: każdy proces.
whitelist Tylko aplikacje wymienione w scope_whitelist.
blacklist Każda aplikacja oprócz tych z scope_blacklist.

Zacznij od playstore. To najlżejsza opcja i ta, która przechodzi Play Integrity bez wystawiania spoofu na niepowiązane aplikacje.

Silniki

Każdy silnik jest niezależny i można go wyłączyć. Wszystkie są domyślnie włączone z wyjątkiem DRM.

  • Pola Build (motor_jni): przepisuje android.os.Build.* w docelowych procesach. To właśnie czyta większość aplikacji.
  • Hak właściwości (motor_prop_hook): prezentuje sfałszowane właściwości systemowe docelowym procesom, poprzez czyste (clean-room) remapowanie obszaru właściwości per proces (bez haka na funkcję).
  • resetprop: przepisuje właściwości systemowe na poziomie całego urządzenia, grupami (tożsamość, wersja, stan rozruchu, SELinux, adb/usb, anty-emulator oraz przebieg porządkujący). W trybie z zakresem grupy tożsamości i wersji pozostają poza przebiegiem obejmującym całe urządzenie (Zygisk dostarcza je per proces); grupy boot, lock i SELinux pozostają globalne. Przełącz w COPG-VD-Settings.resetprop.
  • DRM / Widevine (motor_drm, domyślnie wyłączony): zgłasza wybrany poziom bezpieczeństwa Widevine (L1 lub L3) aplikacjom, które go odczytują. Zobacz sekcję DRM poniżej.

Utrzymywanie odcisku w świeżości

Odcisk się starzeje: Google rotuje obrazy fabryczne, a stary powoli traci wartość. fingerprint-update.sh utrzymuje Twój aktualny, na podstawie najnowszego fabrycznego obrazu Google.

  • Z WebUI (zakładka Tools): Check Update i Update Now.
  • Samodzielnie, raz na rozruch: Auto-update JSON on boot (domyślnie włączone). Działa w tle, ponawia próby przez około dziesięć minut, ponieważ wifi zazwyczaj nie jest jeszcze gotowe przy rozruchu, i nigdy nie opóźnia rozruchu.
  • Przepisuje tylko pola build (fingerprint, ID, incremental, timestamp, security patch, SDK, UUID, host, user). Wszystko, co dostosowałeś, zostaje zachowane, a poprzednia zawartość jest zapisywana jako .bak.
  • Nigdy nie cofa się (starszy build z upstream jest odrzucany), a jeśli Twój profil fałszuje inne urządzenie, nie stosuje niczego: odcisk Pixela na innym profilu jest gorszy niż stary.
  • resetprop jest ponownie stosowane zaraz po aktualizacji, ale android.os.Build jest zapisywane, gdy startuje zygote, więc uruchom ponownie, aby nowe wartości dotarły do aplikacji. Log: /data/adb/COPG-VD/update.log.

Pułapka wersji Androida

Najtrudniejsza rzecz do poprawnego ustawienia. ANDROID_VERSION, SDK_INT, SDK_FULL i CODENAME opisują Twój ROM, a nie urządzenie, które fałszujesz. Mówienie aplikacjom, że SDK jest nowsze niż framework w rzeczywistości, sprawia, że wywołują API, które nie istnieje: aplikacje Google się zawieszają, telefon uruchamia się ponownie i zaczyna od nowa. Sam rozruch dochodzi do końca, więc to softloop, który nie pozostawia niczego w logach rozruchu.

Te pola nie znajdują się w dostarczanej konfiguracji, a aktualizator nigdy ich nie zapisuje. Spoof Android version (COPG-VD-Settings.spoof_version) decyduje, czy w ogóle są stosowane:

  • never (domyślnie): używana jest własna wersja ROM-u.
  • rom: stosuje tylko to, co nie przekracza ROM-u, co w praktyce oznacza obniżenie SDK.
  • force: stosuje dokładnie to, co mówi konfiguracja. To właśnie powoduje softloop; używaj go tylko jeśli wiesz, że docelowy framework to obsługuje.

Prawdziwa wersja jest odczytywana z /system/build.prop, nigdy z getprop (który jest tym samym, co ten moduł fałszuje). force jest również odrzucane podczas przywracania kopii zapasowej, więc stara kopia zapasowa nie może go ponownie uzbroić za Twoimi plecami.

DRM / Widevine

Domyślnie wyłączony (motor_drm). Gdy włączony, zgłasza wybrany poziom Widevine, DRM_SECURITY_LEVEL (L1 lub L3), aplikacjom, które go odczytują.

Domyślnie spoof DRM podąża za scope_mode. Aby zastosować go do konkretnego zestawu aplikacji zamiast tego, niezależnie od głównego zakresu, wymień je w drm_targets. Moduł wówczas pozostaje załadowany w wymienionej aplikacji wyłącznie dla haka DRM, nawet gdy ta aplikacja jest poza głównym zakresem; pusta lub nieobecna lista oznacza podążanie za zakresem. Wymaga to trybu z zakresem (nie global) i zaczyna obowiązywać po następnym ponownym uruchomieniu.

Analyze: sprawdź swoją konfigurację

Analyze w WebUI (lub fingerprint-update.sh analyze) audytuje konfigurację w obecnym stanie i mówi, co jest nie tak, zanim zrobi to aplikacja:

  • wersję względem ROM-u (czy spowoduje softloop?),
  • czy plik nadal się parsuje (uszkodzony sprawia, że moduł nie fałszuje niczego, a powie o tym tylko logcat),
  • czy fingerprint zgadza się z polami wokół niego,
  • klucze, których moduł nie odczytuje, podejrzane daty oraz czy aktualne właściwości już zawierają to, o co prosi konfiguracja.

Uruchamiaj to za każdym razem, gdy edytujesz konfigurację ręcznie.

WebUI

Opcjonalne, ale łatwy sposób sterowania wszystkim. Pięć zakładek:

  • About: informacje o module i wersji.
  • Device: każde pole build, ustawiane per stan i pogrupowane według kategorii.
  • Spoofing: tryb zakresu i przełączniki silników.
  • System: grupy resetprop.
  • Tools: Analyze, Check Update, Update Now, Backup / Restore, auto-aktualizacja przy rozruchu oraz raport Diagnostics (jeden przycisk do odczytania i wyeksportowania wszystkiego przydatnego do zgłoszenia błędu).

Nie wykonuje żadnego żądania sieciowego; wszystko, czego potrzebuje, jest dostarczane wewnątrz modułu.

Rozwiązywanie problemów

  • Aplikacja nadal widzi prawdziwe urządzenie. Sprawdź zakres: w playstore objęty jest tylko stos Play. Potwierdź, że konfiguracja się parsuje (uruchom Analyze). Po zmianie silników, drm_targets lub profilu uruchom ponownie: Zygisk odczytuje zakres, gdy startuje zygote.
  • Play Integrity nadal zawodzi. Upewnij się, że fingerprint jest świeży (Check Update) i że SECURITY_PATCH jest w global_fields, aby pozostawał spójny na poziomie całego urządzenia. Zabij usługi Google Play, aby ponownie przeprowadziły atestację.
  • Telefon wpada w softloop po włączeniu spoofowania wersji. To pułapka wersji Androida powyżej: ustaw spoof_version z powrotem na never.
  • WebUI nie otwiera się na Magisk. Użyj KsuWebUIStandalone lub WebUI-X Portable lub KsuWebUI-SN.

Ta dokumentacja została wygenerowana za pomocą Claude (Anthropic) i jest utrzymywana przez VD171. Poprawki i ulepszenia są mile widziane; zobacz CONTRIBUTING.md.

Clone this wiki locally