Celem projektu jest stworzenie systemu czasu rzeczywistego symulującego obsługę pasażerów linii autobusowej.
- Na komunikację miejską składa się jedna linia autobusowa.
- Elementy składowe linii:
- zajezdnia,
- pętla,
- autobusy,
- przystanki
- W zajezdni stacjonuje N autobusów, które w odpowiedzi na zapotrzebowanie są kierowane na pętlę.
- Autobus z pętli wyrusza w trasę i odwiedza po kolei M przystanków, po czym wraca na pętlę.
- W przypadku braku zapotrzebowania autobus który powrócił z trasy na pętlę wraca do zajezdni.
- Autobus mieści maksymalnie P pasażerów.
- Pasażerowie w losowych momentach pojawiają się na losowych przystankach mając przyporządkowany losowy przystanek docelowy.
- Pasażerowie tworzą na przystanku kolejkę FIFO.
- Po zatrzymaniu się autobusu na przystanku najpierw opuszczają go pasażerowie, dla których jest to przystanek docelowy, a następnie wsiadają do niego kolejne osoby w miarę wolnych miejsc.
- Jeśli autobus jest pełny i nikt na danym przystanku nie wysiada, przystanek jest pomijany.
- Jeśli nikt na danym przystanku nie czeka i nie chce wysiadać, przystanek jest pomijany.
- Symulacja przebiega w dwóch trybach:
- tryb ręczny: 1. symulacja odbywa się krok po kroku, 2. symulacja postępuje wskutek interakcji z graficznym interfejsem użytkownika,
- tryb automatyczny - po uruchomieniu, symulacja przebiega płynnie do momentu zatrzymania.
- Przymujemy rozkład jednostajny.
Patrz #14.