Szanowny Panie Doktorze, do przy rozwiązaniu zadania powstały pliki z kodem źródłowym, są to kolejno :
- main.f90 zawierający główny kod projektu
- naive.f90 zawierający zaimplementowaną naiwną metodę mnożenia macierzy
- betermath.f90 zawierający zaimplementowaną ulepsząną metodę mnożenia macierzy
- dot.f90 zawierający zaimplementowaną metodę wykorzystująca iloczyn skalarny
oraz dodatwkowo katalog z rezultatami
Katalog ten podzielony został na kilka folderów, aby oddzielić i zebrać w jedno miejsce dane dla każdej precyzji. Wewnątrz każdego z folderów są pliki z czasami dla każdego sposobu mnożenia, plik gnuplotowy pozwalający stworzyć wykres, oraz sam wykres zapisany jako pdf - tak jak wymagało tego polecenie.
W każdym z trzech plików odpowiednio: naive.f90, better.f90 oraz dot.f90 znajdują się moduły wraz z trzema funkcjami - każda obsługująca daną precyzję. Dodatkowo zrobiony jest też interface. W pliku main.f90 znajdują się deklaracje potrzebnych zmiennych, otworzenie odpowiednich plików, aby łatwo zgromadzić wyniki i przygotować wykres, oraz główna pętla, która obsługuje nasze funkcje z modułów które zostały wcześniej dołączone.
W pętli macierze alokowane oraz dealokowane są z każdym przebiegiem pęti, w celu zmiany ich rozmiaru oraz lepszego gospodarowania pamięcią. Odpowiednie dane są zapisywane do odpowiednichplików.
W programie main.f90 pliki otwierane są w następujący sposób:
/home/krzysztof/Pulpit/fortran zad 1/res/result4Naive
Domyślam się, że może to nie działać na innych maszynach, gdyż ścieżka dostępu nie będzie się zgadzać. Zostawiam to jednak tak, gdyż wiem, że działa, a niestety nie wiem jak zrobić to uniwersalnie. Domyślam się, że rozwiazanie jest bardzo proste, jednak przez króßki staż ze środowiskiem linux nie potrafię zrobić tego w pełni poprawnie.
Kolejną sprawą która nie została zrobiona tak jak należy to kompilacja. Na swoim komputerze kompilowałem program następującymi komendami:
gfortran bettermath.f90 dotmath.f90 naivemath.f90 main.f90
oraz uruchamiałem program komendą
./a.out
dokładnie tak jak programy w C z poziomu terminala. Niestety nie udało mi się stworzyć pliku makefile z powodu braku czasu - niestety wyskoczyło mi kolokwium oraz wyjazd w ostatni dzień - za co bardzo przepraszam. Mam olbrzymią nadzieję, że nie będzie to bardzo wielka strata punktowa za rozwiązanie.
Zacznę od zaprezentowania wykresów:
Pierwsza rzecz jaka rzuca mi się w oczy, i czego szczerze móiąc się spodziewłem to to, że dla kind=16 mnożenie macieży trwa najdłużej. Co mnie natomiast zaskoczyło, to bardzo mała różnica dla kind=4 oraz kind=8. Nie jest też dla mnie zaskoczeniem, że funkcja wbudowana w Fortrana tj matmul jest najszybsza, jednak zaskakujące jest dla mnie jak niewielkie są różnice pomiędzy poszczególnymi sposobami mnożenia, napisanymi przeze mnie. Dla kind=16 różnica ta praktycznie nie występuje jeśli chodzi o funkcje zaimplementowane, a wbudowaną w Fortrana. Dla kind=4 oraz kind=8 dysproporcja ta jest zauważalna.