10 Configure Core

تنظیم هسته‌ی نود (Xray) توسط فروشنده

این صفحه دقیق توضیح می‌دهد که تو به‌عنوان اپراتور/فروشنده چطور کانفیگ هسته‌ی Xray نود را تنظیم می‌کنی. این کانفیگ برای همه‌ی مشتری‌ها مشترک است؛ کاربرهای هر مشتری به‌صورت خودکار داخل همین inboundها تزریق می‌شوند.

مفهوم‌های کلیدی (حتماً بخوان)

• نود یک کانفیگ ثابت دارد: فایل /var/lib/pg-node-agent/fixed-config.json روی سرور.
• آرایه‌ی clients داخل inbound را خالی بگذار. کاربرها را سیستم به ازای هر مشتری اضافه/حذف می‌کند؛ تو فقط «شکلِ» inbound (پورت/پروتکل/TLS/...) را تعریف می‌کنی.
• تگ inbound باید با PG_AGENT_FORCE_INBOUNDS (پیش‌فرض vless-in) بخورد تا کاربرهای مشتری روی همان inbound بنشینند.
• چون نود حجمی است، کانفیگی که پنل PasarGuard مشتری می‌فرستد نادیده گرفته می‌شود؛ فقط همین کانفیگِ تو اجرا می‌شود.
• مشتری باید همین inbound را در پنل خودش بسازد تا لینک کاربرهایش کار کند (پورت/پروتکل/SNI/Reality و... باید یکی باشد). جزئیات در انتهای صفحه.

سه راه برای تنظیم کانفیگ

راه ۱ — رابط وب پنل (ساده‌ترین)

http://PANEL_IP:8080/ → بخش نودها → روی نود دکمه‌ی «کانفیگ» → JSON را ویرایش کن → «اعمال روی نود». هسته بازراه‌اندازی و کاربرهای فعال دوباره اعمال می‌شوند.

راه ۲ — API پنل

# گرفتن کانفیگ زنده‌ی فعلی
curl http://PANEL_IP:8080/api/v1/nodes/<NODE_ID>/config -H "Authorization: Bearer $PANEL_TOKEN"

# اعمال کانفیگ جدید (روی نود push و هسته restart می‌شود)
curl -X PUT http://PANEL_IP:8080/api/v1/nodes/<NODE_ID>/config \
  -H "Authorization: Bearer $PANEL_TOKEN" -H "Content-Type: application/json" \
  --data @config.json

راه ۳ — مستقیم روی سرور نود

sudo pg-node-agent edit      # ویرایش fixed-config.json
sudo pg-node-agent restart   # اعمال

نمونه‌ی پروداکشن: VLESS + Reality (بدون دامنه/گواهی)

Reality برای ایران مناسب است و نیازی به دامنه یا گواهی ندارد. مراحل:

۱) تولید کلید Reality روی سرور نود:

/var/lib/pg-node-agent/xray-core/xray x25519
# خروجی:
# Private key: <PRIVATE_KEY>
# Public key:  <PUBLIC_KEY>

Private key در کانفیگ نود می‌رود؛ Public key را به مشتری می‌دهی (یا سیستم خودکار از روی private حساب و در «اطلاعات اتصال» نشان می‌دهد).

۲) یک shortId بساز: مثلاً openssl rand -hex 8 → 0123456789abcdef.

۳) کانفیگ:

{
  "log": { "loglevel": "warning" },
  "inbounds": [
    {
      "tag": "vless-in",
      "listen": "0.0.0.0",
      "port": 443,
      "protocol": "vless",
      "settings": { "clients": [], "decryption": "none" },
      "streamSettings": {
        "network": "tcp",
        "security": "reality",
        "realitySettings": {
          "show": false,
          "dest": "www.microsoft.com:443",
          "xver": 0,
          "serverNames": ["www.microsoft.com"],
          "privateKey": "<PRIVATE_KEY>",
          "shortIds": ["", "0123456789abcdef"]
        }
      },
      "sniffing": { "enabled": true, "destOverride": ["http", "tls", "quic"] }
    }
  ],
  "outbounds": [ { "tag": "direct", "protocol": "freedom" } ]
}

کاربرهای VLESS+Reality معمولاً flow: xtls-rprx-vision دارند؛ این مقدار را پنلِ مشتری روی کاربرهایش می‌گذارد و سیستم همان را اعمال می‌کند.

نمونه‌ی جایگزین: VLESS + WebSocket + TLS (دامنه/CDN)

اگر دامنه و گواهی داری (مثلاً پشت Cloudflare):

{
  "log": { "loglevel": "warning" },
  "inbounds": [
    {
      "tag": "vless-in",
      "listen": "0.0.0.0",
      "port": 443,
      "protocol": "vless",
      "settings": { "clients": [], "decryption": "none" },
      "streamSettings": {
        "network": "ws",
        "security": "tls",
        "wsSettings": { "path": "/vless" },
        "tlsSettings": {
          "serverName": "your.domain.com",
          "certificates": [
            { "certificateFile": "/etc/ssl/your.crt", "keyFile": "/etc/ssl/your.key" }
          ]
        }
      },
      "sniffing": { "enabled": true, "destOverride": ["http", "tls", "quic"] }
    }
  ],
  "outbounds": [ { "tag": "direct", "protocol": "freedom" } ]
}

بعد از تنظیم: چه چیزی به مشتری بده؟

در پنل، روی اشتراکِ مشتری دکمه‌ی «اتصال مشتری» را بزن (یا GET /api/v1/subscriptions/{id}/connection). این‌ها را می‌گیری و به مشتری می‌دهی:

• آدرس gRPC: NODE_IP:62050
• پروتکل: gRPC
• گواهی نود (برای pin)
• inboundهای نود: همان JSON بالا — ولی امن‌شده: کلید خصوصی Reality حذف و کلید عمومی (publicKey) به‌جایش گذاشته می‌شود تا مشتری بتواند لینک بسازد.

مشتری در پنل PasarGuard خودش یک inbound با همین مقادیر می‌سازد:

فیلد	باید برابر باشد با
Port	443 (یا پورت تو)
Protocol / Network	vless / tcp (یا ws)
Security	reality (یا tls)
SNI / serverNames	www.microsoft.com (یا دامنه‌ی تو)
Reality publicKey (pbk)	کلید عمومی نود
shortId (sid)	یکی از shortIds تو
flow	xtls-rprx-vision (برای Reality)

اگر این‌ها نخوانند، لینک کاربر نهایی وصل نمی‌شود.

چند inbound هم‌زمان

می‌توانی چند inbound تعریف کنی (مثلاً Reality روی ۴۴۳ و WS روی ۸۴۴۳). تگ همه‌ای که می‌خواهی کاربرهای مشتری رویشان بنشینند را در PG_AGENT_FORCE_INBOUNDS با کاما بگذار:

sudo pg-node-agent edit-env
# PG_AGENT_FORCE_INBOUNDS=vless-in,vless-ws
sudo pg-node-agent restart

بررسی سلامت

sudo pg-node-agent status
sudo pg-node-agent logs        # خطاهای کانفیگ Xray اینجا دیده می‌شوند

یا از پنل: GET /api/v1/nodes/{id}/health → باید core_started: true باشد.