Vibe Coder Icin Deger

Bunu Kurunca Ne Değişir? (Vibe Coder İçin Değer)

Reponun aklı şudur: sen "ne" istediğini söylersin (vibe), Divan "nasıl"ı kıdemli mühendis disipliniyle uygular. Kurulum öncesi ve sonrası fark:

Durum	Divan'sız ajan	Divan'lı ajan
"Şu uygulamayı yap"	Doğrudan kod yazar, yarısı çalışmaz	/ferman → önce plan, sonra TDD ile inşa, kanıtla teslim
Hata çıktı	Rastgele dener, semptomu yamar	systematic-debugging: 4 fazlı kök-neden analizi
Arayüz istedin	Jenerik "AI slop" tasarım	frontend-design + ui-ux-pro-max: özgün estetik yön
"Bitti" dedi	Sözüne inanmak zorundasın	verification-before-completion: test çıktısı göstermeden bitti diyemez
Fikrin dağınık	Ne sorduğunu unutuyor	brainstorming: seçenekleri tartıp gerekçeli seçer
İş büyüdü	Her şeyi aynı bağlamda karıştırır	/sefer: tek oturum, sınırları belirli subagent veya izole worktree arasından en küçüğünü seçer
Repo yabancı	Her dosyayı okuyup bağlamı doldurur	arama-ustası: dar rg, gerekirse doğrulanmış AST araması ve dosya:satır kanıtı
Oturum uzadı	Eski loglar hedefi boğar	bağlam-muhafızı: hedefi/hataları korur, tekrarları dışarı alır, ölçemediği kazancı uydurmaz
Kaynak listesi geldi	Popüler olan her şeyi kurar	kaynak-küratörü: kimlik, lisans, köken, risk ve çakışma kapıları
PR açıldı	“Bitti” deyip merge'i sana bırakır	Yayın Kanunu: CHANGELOG + hazır PR + main + canlı doğrulama
Nereden başlayacağını bilmiyorsun	Skill kataloğunda kaybolursun	Beş niyetli seçici: en küçük paket + kopyalanabilir ferman + teslim akışı
“Bu skill daha iyi” dendi	Söze veya demo çıktısına güvenirsin	Aynı promptlu baseline/skill koşusu + A/B körleme + opsiyonel hakem/eşik

Somut bir gün: sabah /ferman kullanıcı girişi ekle dersin — ajan planı yazar, testleri önce yazar, kodu geçirir, tarayıcıda dener (webapp-testing = Playwright), kanıtı gösterir, sonraki adımları önerir. Sen kahveni içersin.

Birden çok bağımsız parça varsa /sefer kullanırsın. Divan sırf “çok ajanlı” görünmek için swarm kurmaz; çakışan yazımı ayırır, maliyet sınırı koyar ve birleşik sonucu yeniden test eder.

Yeni vezirler de yalnızca “iyi prompt” oldukları için kabul edilmez. Eval sözleşmesi gerçek kullanım örneklerini, beklenen çıktıyı ve nesnel beklentileri tanımlar. python evals/run.py --check mevcut 4 özgün skill'deki 13 vakayı denetler; gerçek adaptör verildiğinde aynı girdiyi baseline ve skill koşullarında çalıştırıp kör A/B kanıtı üretir. Gerçek koşu yoksa başarı yüzdesi de yoktur.

Bağlam neden yönetilebilir kalır? Agent Skills aşamalı yüklenir: boşta yalnızca ad+açıklama; gövde ancak tetiklenince, ayrıntılı kaynaklar gerektiğinde okunur. Gerçek token maliyeti istemciye ve etkin skill'lere bağlıdır; ölçülmeden sabit tasarruf yüzdesi veya token sayısı iddia edilmez.