Skip to content

fa AI AGENTS

github-actions[bot] edited this page Nov 17, 2026 · 6 revisions

Languages: English | العربية | Čeština | Deutsch | Español | فارسی | Français | हिन्दी | Bahasa Indonesia | Italiano | 日本語 | 한국어 | Nederlands | Polski | Português | Русский | Svenska | ไทย | Türkçe | Українська | Tiếng Việt | 中文


عامل‌های هوش مصنوعی روی دستگاه شما

یک نقطهٔ پایانی SSH همیشه‌فعال، گوشی شما را به چیزی تبدیل می‌کند که یک عامل هوش مصنوعی خودمختار می‌تواند مستقیماً آن را به کار بگیرد. هر عاملی که بتواند یک شل یا یک اتصال SSH را هدایت کند (Claude Code، aider، یک اسکریپت با LLM در حلقه، یا خودکارسازی خودتان) یک نشست root واقعی روی دستگاه، از طریق شبکه، بدون کابل USB و بدون هیچ‌کدام از پرچم‌های اشکال‌زدایی خودافشاگر ADB به دست می‌آورد.

این صفحه ایده‌ای را که در README معرفی شد بسط می‌دهد.

چرا SSH و نه ADB برای عامل‌ها

ADB خودش را لو می‌دهد: adb_enabled و development_settings_enabled برای همه خواندنی‌اند، اتصال ثبت می‌شود، و هیچ راه پشتیبانی‌شده‌ای برای پنهان‌کردن اینکه اشکال‌زدایی روشن است (یا بوده) وجود ندارد. عاملی که از طریق ADB کار می‌کند، آن ردّ را روی دستگاه برای هر برنامه یا SDK ضدتقلبی که بخواهد بخواند، به‌جا می‌گذارد. VD Dropbear جایگزین خصوصی است: یک ورود SSH معمولی، با اعتبارنامه‌هایی که شما کنترل می‌کنید و بنری که هیچ چیزی فاش نمی‌کند.

یک عامل چه کاری می‌تواند بکند

در طول یک اتصال، یک عامل یک شل معمولی شبیه لینوکس می‌بیند و می‌تواند:

  • فایل‌ها را بخواند و ویرایش کند، تنظیمات را تغییر دهد و ماژول‌ها، بسته‌ها و سرویس‌ها را مدیریت کند؛
  • گزارش‌ها را دسته‌بندی کند، آرتیفکت‌ها را بیرون بکشد و به‌محض نیاز تشخیص یا بررسی قانونی اجرا کند؛
  • فایل‌ها را در هر دو جهت با scp / sftp / rsync جابه‌جا و همگام کند: پشتیبان‌گیری، مهاجرت، تدارک‌دهی؛
  • یک ناوگان کامل از دستگاه‌های روت‌شده را از یک جا هدایت کند، که هرکدام با کلید خودش دست‌یافتنی است.

چون این پروژه برای سازگاری با هوش مصنوعی ساخته شده است (یک فایل پیکربندی مستندشده، یک قرارداد محیط صریح در زمان اجرا، مسیرهای قابل‌پیش‌بینی و وضعیت به‌صورت متن ساده)، یک عامل می‌تواند بدون حدس‌وگمان کشف کند که چگونه از آن استفاده کند.

انجام ایمن آن

این root است، پس با آن مثل root رفتار کنید:

  • به عامل اعتبارنامهٔ مخصوص خودش را بدهید، نه مورد شخصی خودتان، و اگر می‌خواهید دسترسی‌اش را محدود کنید آن را به یک حساب کم‌دسترسی‌تر (shell) هدایت کنید؛
  • باندها را به شبکه‌هایی که به آن‌ها اعتماد دارید محدود کنید: loopback یا یک VPN به‌جای اینترنت باز (نگاه کنید به پیکربندی)؛
  • احراز هویت با رمز عبور را خاموش نگه دارید؛ یک کلید قابل‌ابطال است و هرگز تایپ نمی‌شود؛
  • می‌توانید هر زمان که خواستید از WebUI یک کلید را باطل یا دیمون را متوقف کنید؛
  • به یاد داشته باشید که یک اتصال پیش‌فرض یک نشست root کامل است: فقط همان دسترسی‌ای را که عامل نیاز دارد به او بدهید.

یک راه‌اندازی حداقلی

  1. یک جفت کلید فقط برای عامل بسازید.
  2. کلید عمومی آن را در WebUI (Authorized keys) اضافه کنید.
  3. فقط به loopback یا VPN خودتان، روی یک پورت غیرپیش‌فرض، باند کنید.
  4. پیکربندی SSH عامل را به دستگاه اشاره دهید و بگذارید کارش را بکند.

از طریق USB، بدون ADB: اشتراک اینترنت USB را روشن کنید و به نشانی USB بایند کنید تا پیوندی فقط-کابلی داشته باشید، مناسب برای یک عامل روی لپ‌تاپ متصل‌شده. راهنمای کاربر را ببینید.


این مستندات با Claude (Anthropic) تولید شده و توسط VD171 نگهداری می‌شود. اصلاحات و بهبودها خوش‌آمد است؛ به CONTRIBUTING.md مراجعه کنید.

Clone this wiki locally