Skip to content

pl ARCHITECTURE

github-actions[bot] edited this page Nov 17, 2026 · 5 revisions

Languages: English | العربية | Čeština | Deutsch | Español | فارسی | Français | हिन्दी | Bahasa Indonesia | Italiano | 日本語 | 한국어 | Nederlands | Polski | Português | Русский | Svenska | ไทย | Türkçe | Українська | Tiếng Việt | 中文


Architektura

VD Dropbear to moduł KernelSU / APatch / Magisk, który uruchamia dokładnie jednego demona SSH Dropbear, sterowanego w całości konfiguracją. Nic w serwerze SSH nie jest zakodowane na stałe pod jedno urządzenie; wszystko, co specyficzne, to konfiguracja uruchomieniowa lub sekret.

Elementy

  • module/common/vddropbear.sh: główna biblioteka: wczytanie konfiguracji (z bezpiecznymi wbudowanymi wartościami domyślnymi), ustalenie magazynu sekretów, zapewnienie klucza hosta, zbudowanie wektora argumentów Dropbeara i zarządzanie pojedynczą instancją demona (start / stop / status / restart).
  • module/service.sh: punkt wejścia przy starcie. Respektuje politykę uruchamiania BFU/AFU; w trybie AFU czeka na odblokowanie magazynu szyfrowanego poświadczeniami, nie blokując rozruchu.
  • module/action.sh: przycisk Action menedżera: (ponowne) uruchomienie demona. Nigdy nie czyta stdin i odłącza demona do jego własnej sesji, więc menedżer się nie zawiesza.
  • module/common/vddb-webui.sh + module/webroot/index.html: backend i strona WebUI.
  • patches/: małe, audytowalne łatki nakładane na oryginalny Dropbear w czasie budowania.
  • scripts/build.sh, scripts/build-bundles.sh, .github/workflows/build.yml: proces budowania.

Cykl życia demona (pojedyncza instancja)

vddb_start wczytuje konfigurację, zatrzymuje każdą działającą instancję, zapewnia istnienie klucza hosta, a następnie uruchamia jednego demona. Plik binarny jest dostarczany jako vddropbear, więc jego nazwa procesu dokładnie pasuje do pgrep -x (androidowy mksh nie ma exec -a). Jest uruchamiany przez setsid, dzięki czemu odłącza się od grupy procesów wywołującego. I właśnie to sprawia, że przycisk Action menedżera się nie blokuje.

Magazyn sekretów (CE a DE, BFU a AFU)

Ustawienia nie są sekretem i znajdują się w magazynie szyfrowanym na poziomie urządzenia (/data/adb/vddropbear), czytelnym przy starcie. Sekrety (klucz hosta, authorized_keys, hashe haseł) domyślnie trafiają do magazynu szyfrowanego poświadczeniami (/data/misc_ce/0/vddropbear), który odblokowuje się dopiero po uwierzytelnieniu użytkownika. Włączenie START_IN_BFU przenosi sekrety do magazynu szyfrowanego na poziomie urządzenia, aby demon mógł działać przed pierwszym odblokowaniem, kosztem tego, że te sekrety stają się czytelne wcześniej. Moduł na każdym etapie rozruchu wylicza, którego magazynu użyć.

Zestaw łatek

Serwer SSH pozostaje oryginalnym Dropbearem; nasze zmiany to kilka łatek do przejrzenia (zobacz patches/README.md):

  • neutralny, konfigurowalny w czasie działania banner tożsamości;
  • authorized_keys odczytywane ze ścieżki ustawionej w środowisku (aby klucze znajdowały się w magazynie sekretów);
  • uwierzytelnianie hasłem względem pliku z hashem PBKDF2 zamiast systemowego crypt()/shadow, którego Androidowi brakuje (zobacz BUILDING.md).

WebUI

Statyczna strona w WebUI menedżera (KernelSU / APatch / WebUI-X). Steruje ona module/common/vddb-webui.sh poprzez most ksu.exec: status, start/stop/restart, odczyt/zapis konfiguracji oraz zarządzanie kluczami i kontami hasłowymi. Wszystkie dane przechodzą przez most zakodowane w base64, więc powłoka nigdy ich nie interpretuje; hashe haseł są obliczane w przeglądarce za pomocą WebCrypto, więc hasło w postaci jawnej nigdy nie opuszcza strony.


Ta dokumentacja została wygenerowana za pomocą Claude (Anthropic) i jest utrzymywana przez VD171. Poprawki i ulepszenia są mile widziane; zobacz CONTRIBUTING.md.

Clone this wiki locally